Gruźlica skóry dotyczy około 1-2 procent wszystkich przypadków gruźlicy i objawia się przewlekłymi zmianami skórnymi: guzkami, grudkami, owrzodzeniami, bliznami oraz przetokami. Do rozwoju tej choroby dochodzi po zakażeniu prątkiem Mycobacterium tuberculosis, który może dostać się do skóry drogą bezpośredniego kontaktu, krwiopochodną lub w wyniku reaktywacji zakażenia utajonego. Zakażenie najczęściej występuje u osób z osłabioną odpornością (np. zakażenie HIV, niedobory witaminy D, choroby przewlekłe). Gruźlica skóry wymaga potwierdzenia laboratoryjnego oraz długotrwałego leczenia kilkoma lekami przeciwprątkowymi. Wczesna identyfikacja oraz podjęcie terapii pozwala uniknąć powikłań w postaci blizn i przewlekłego zapalenia skóry.
Co to jest gruźlica skóry?
Gruźlica skóry to przewlekła, bakteryjna choroba zakaźna o zróżnicowanym obrazie klinicznym. Zmiany skórne mają postać guzków, grudek, owrzodzeń, przetok i blizn. Przebieg choroby jest powolny, nawrotowy i może obejmować twarz, kończyny, tułów oraz błony śluzowe. Skórna postać gruźlicy jest rzadka, najczęściej rozwija się jako powikłanie zakażenia pierwotnego (płucnego) lub w wyniku reaktywacji uśpionych prątków. Wysoki odsetek przypadków dotyczy osób z zaburzeniami odporności. Charakterystyczne jest gojenie się zmian z pozostawieniem blizn lub zrostów.
Mycobacterium tuberculosis jako czynnik etiologiczny
Prątki Mycobacterium tuberculosis należą do grupy bakterii kwasoopornych, wywołujących większość postaci gruźlicy, także skórnej. Cechują się wysoką opornością na czynniki środowiskowe oraz zdolnością do długotrwałego przetrwania w organizmie. W skórze powodują przewlekłe zakażenie i reakcje ziarniniakowe, prowadzące do powstawania zmian typowych dla gruźlicy. Mycobacterium tuberculosis jest identyfikowany metodami bakteriologicznymi, molekularnymi (PCR) i histologicznymi.
Drogi zakażenia gruźlicą skóry
Zakażen